فتاحی: "واقعاً مایلم بدانم نقش سازمان توسعه تجارت در توسعه تجارت چیست و یا نقش اداره بازرگانی. ما هیچ حمایتی را از این ارگان‌هانداریم!"

 

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی صنعت فرش ایران (عصرفرش)، کارخانجات ریسندگی و بافندگی یلدای کویر کاشان از سال ۱۳۷۰ شروع به تولید کرده و قریب به سی سال است که در صنعت فرش ماشینی، فعالیت‌های گسترده داخلی و خارجی دارد. این مجموعه، هرساله در نمایشگاه فرش و کف‌پوش دوموتکس آلمان حضور دارد، به این بهانه با میلاد فتاحی، قائم مقام مدیرعامل این مجموعه، دقایقی به گفتگو نشستیم تا پیرامون تجربه امسال یلدای کویر از شرکت در این رویداد بشنویم.

عصرفرش: نمایشگاه دموتکس ۲۰۱۹ را چطور ارزیابی می کنید؟ از تجربه حضور امسالتان برایمان بگویید.

امسال به دلیل شرایط اقتصادی حاکم بر دنیا، تعدد نمایشگاه‌های فرش در سطح بین‌المللی و انشعابات دوموتکس و تکرار سالانه آن، در کل با استقبال کم‌تری نسبت به سال‌های گذشته مواجه بودیم و متاسفانه نه‌تنها ایرانی‌ها، بلکه سایر کشورها نیز ناراضی بودند، چراکه مراجعات، کمتر بود.

دموتکس نمایشگاهی بین‌المللی است که باید نام ایران و ایرانی در صدر باشد. می‌خواهم پروسه مشارکت شرکت‌های ایرانی در دوموتکس را از ابتدا تا انتها، برای شما شرح بدهم. گام اول، مشکل ویزاست که علی‌رغم حضور هرسالۀ ما در دوموتکس، بازهم امسال یک روند فرسایشی را طی کردیم.

از حدود ۶ الی ۹ ماه قبل، انبوهی از مدارک ترجمه‌شده را برای کارگزار سفارت می‌فرستیم، سپس باید جهت مصاحبه و انگشت نگاری به کارگزار سفارت مراجعه کنیم. بعدازآن نوبت به واریز پول برای نمایشگاه می‌رسد.

برای حضور در نمایشگاه، تنها بحث هزینه نیست؛ رفت‌وآمدها، موانع، استرس فراوان برای اینکه همه‌چیز در زمان خودش آماده باشد و انتظارها و حواشی مختلف هم وجود دارد. برای پرواز، ناچاریم از یکی دو ایرلاین خاص استفاده کنیم و با معطلی‌های طولانی‌مدت در سالن های ترانزیت مواجهیم.

عصرفرش: امسال، دوموتکس برای پرداخت هزینه ها با شما همراهی نکرد؟

طبق قوانین دموتکس باید همه پرداخت را پیش از نمایشگاه انجام دهید، البته امسال منت گذاشته بودند و گفته بودند ۵۰ درصد مبلغ را یک ماه قبل از نمایشگاه و ۵۰ درصدش را داخل نمایشگاه تحویل دهید! که البته چندان تفاوتی برای ما نداشت. تولیدکننده برای مشارکت در چنین نمایشگاهی باید چند ده هزار یورو پرداخت کند و در چنین شرایطی لازم است شبیه قاچاقچی‌ها از یورو و ارز آزاد بازار استفاده کند! چراکه دولت، نه‌تنها هیچ تسهیلات وکمک‌هزینه‌ای نمی‌دهد، بلکه حتی ارز نیمایی خودش را هم جهت تخصیص برای هزینه های نمایشگاه های خارجی قبول ندارد.

بنده واقعاً مایلم بدانم نقش سازمان توسعه تجارت در توسعه تجارت چیست و یا نقش اداره بازرگانی برای چنین شرکت‌هایی که برای اعتلای نام ایران، از جان‌ودل مایه می‌گذارند چیست؟ ما هیچ حمایتی را از این ارگان‌هانداریم.

بعدازاین باز مشکلی دیگر و آن‌هم عدم همراهی شرکت‌های حمل بار و خدمات لجستیک پیش آمد، چه برای ارسال بار از ایران و چه در مقصد جهت ترخیص و ما مجبور شدیم با هزینه‌ای مضاعف بار را به آلمان ارسال کنیم. تمام این‌ها توهین به ایران و ایرانی‌هاست و باعث شکستن غرور ملی می‌شود. واقعاً در شان ایرانی نیست.

عصرفرش: برخورد مشتری ها با شرکت های ایرانی به چه صورت است؟

بعد از تمامی مراحلی که عرض کردم، وارد نمایشگاه می‌شویم، اگر که با تلاش تیم همه‌چیز خوب پیش برود، حالا مشتری می‌آید، مشتریانی که برای معامله با ایران، ترس دارند. یکی از دلایل واهمۀ آن‌ها، تلورانس ارزی است که طی ۹ ماه گذشته وجود داشته و به‌واسطه آن بسیاری از شرکت‌ها نتوانسته‌اند به تعهدات خود عمل کنند و این باعث ترس و واهمۀ مضاعف مشتری‌های خارجی برای خرید از شرکت های ایرانی  شده است. تصور آن‌ها این است که ایرانی‌ها نمی‌توانند به تعهداتشان عمل کنند. از آن گذشته اگر شما شرکت خوش‌عهد و باسابقه‌ای مثبت بوده باشی و بتوانند به شما اعتماد کنند، از اینکه بعد از سفارش دادن، شما نتوانید ارسال کنید یا آن‌ها نتوانند دریافت کنند و پول برای شما واریز شود، ترس دارند. بعداز این همه موانع و احساس خطرها، اگر بتوانیم اعتماد یک مشتری را برای خرید جلب کنیم، با  مشکل تبادل پولی و بانکی او با ایران مواجهیم و اینکه او نمی‌تواند ال سی باز کند. در چنین شرایطی، یا باید او اعتماد کند و بیعانه بدهد و یا ما اعتماد کنیم و پیش از پرداخت، محصول را به او بدهیم.

در این میان، رقیب ترک ما علاوه بر اینکه ۵۰ درصد از هزینه‌هایش را دولت ترکیه می‌دهد، به خاطر تمام تسهیلات و امکاناتی که دارد، می‌تواند برای مشتری خود به‌صورت اعتباری فرش را بفرستد و از ابتدا از او مطالبه پول نکند، چراکه پشتوانه قانونی دارد  و می‌داند که اگر مشکلی برای پرداخت پیش بیاید، می‌تواند روی قرارداد اقدام قانونی کند و پولش را بگیرد. همین مسئله تسهیل‌کننده است و فروش را بالا می‌برد. در حالی که اگر هم ایرانی‌ها جلب اعتماد کنند، در دریافت وجه و ارسال فرش با مشکل مواجه خواهند بود.

دل دریایی می‌خواهد که با این هزینه‌های بالا و مشکلات متعدد کسی به دوموتکس بیاید. اما به‌هرحال باید  جایگاه خودمان را در دنیا حفظ کنیم.

متأسفانه ما امسال در دوموتکس، چندان مشتری جدید جذب نکردیم اما برخی از مشتری‌های قبلی از غرفه ما بازدید داشتند. آن‌ها هم با مشکلات ما آشنا هستند، حالا اینکه تا چه حد ریسک کرده و سفارش بدهند، مشخص نیست.

عصرفرش: امسال چند شرکت با سابقه از حضور انصراف دادند، نظرتان در مورد روند عدم حضور شرکت های ایرانی در دوموتکس چیست؟

بله متاسفانه. آیا به این فکر کرده‌اید که همین تعدادمحدود از دوستان تولیدکننده (چه دستباف و چه ماشینی)، اگر در دوموتکس شرکت نکنند چه اتفاقی می‌افتد؟ آیا اسمی از ایران و فرش ایرانی خواهد ماند؟

اگر توجه نشود، متأسفانه ما روزبه‌روز جایگاهمان را در این حوزه از دست خواهیم داد. سال قبل ۲۷ شرکت فرش ماشینی را داشتیم، اما امسال فقط ۸ شرکت حضور داشتند. من از این بابت متأسفم، چراکه هرچقدر تعداد مشارکت‌کنندگان بیشتر شود، به‌نوعی سبک‌های ایرانی بورس شده و باعث رونق و جا افتادن این سبک از تولیدات می‌شود. هر چه شرکت‌های فرش ماشینی بیشتر حضور داشته باشند، باعث توسعه سبک ایرانی می‌شود.

عصرفرش: صحبت پایانی شما را می شنویم.

شهر کاشان به‌تنهایی حدود ۱۲۰۰ کارخانه کوچک و بزرگ در حوزه تولید فرش و صنعت نساجی و ریسندگی دارد، اگر کوچک‌ترین ضربه‌ای به این صنعت بخورد، یک شهر ضربه خواهد خورد و این مستلزم یک توجه ویژه به کاشان و صنعت فرش ماشینی است.

اگر امروز به داد صنعتگران نرسیم، فردا دیر خواهد شد و باید منتظر بیکاری و انهدام اقتصادی و اجتماعی در شهر کاشان باشیم.

ترامپ بسیاری از موارد تحریم را فقط برای ایران ایجاد نکرده، بلکه مشکلاتی مشابه را برای ترکیه، بعضی کشورهای اروپایی، بلوک شرق، کشورهای حاشیه خلیج و حوزه CIS هم این مسائل ایجاد شده است. ما تنها نیستیم و باید به دنبال راه چاره‌ای باشیم، این مسئله، یک مسئلۀ منحصر به صنعت فرش ماشینی نیست، دولت‌مردان باید بتوانند یک تدبیر و راهکار ریشه‌ای برای حل تمامی این مسائل بیندیشند.


پربیننده ترین اخبار

جدیدترین اخبار